Een lege plek in het orkest, een euphonium dat zwijgt, een lach die niet klinkt.”

Dat stond te lezen in onze advertentie in de Huis-aan-Huis na aanleiding van het overlijden van ons actieve lid en onze oud voorzitter Gerrit Hulleman op donderdag 26 augustus. Tijdens de uitvaartdienst sprak onze voorzitter André Smit het onderstaande In Memoriam uit:

“In 1983, dus 38 jaar geleden, werd Gerrit óók lid van die andere Harmonie. Die uit Olst. Omdat ze daar de Iesseldalmuzikanten hadden en dat vond hij super. Hij speelde als muzikant hoorn en vooral euphonium of bariton. Ik weet dat daar verschil in zit, maar ik – als slagwerker – weet dat verschil eigenlijk niet zo goed. Gerrit zou dat prima uit kunnen leggen. Op zijn eigen manier. Met humor en met liefde voor het instrument en de muziek.

Humor..

Gerrit was altijd goed te passe, nooit chagrijnig. Een beetje geiten in het orkest, tijdens repetities of optredens. Gekkigheid uithalen. En plezier maken. Met muziek plezier maken. Met mede-muzikanten samen plezier maken. Met een borrel na afloop uiteraard. Samen met Rien, de twee opaatjes in het orkest. En de rol als Anton Biggenkamp, zoon van Opoe en Opa Biggenkamp (Eef van Werven en Klaas Jager) was op zijn lijf geschreven. Daar kon hij zijn humor de vrije loop laten. Er werd voor die sketches serieus gerepeteerd….meestal….soms…. Ach, maak oe toch niet zo drukke. Die toneelstukjes uit de jaren ’80 zijn nog altijd legendarisch.

Je zou het niet zeggen, maar Gerrit was best wel een showman. Het spelen bij de Iesseldalmuzikanten, onze Egerländer kapel, verleidde hem zelfs tot zang. En niet onverdienstelijk. En mijn zoons vroegen zich al af wie nu bij de uitvoeringen van de Wijhese Harmonie na afloop de verloting moet gaan presenteren.

In 1990 werd hij voorzitter van de Olster Harmonie en hij bleef voorzitter tot 2004. In die periode kende de vereniging onder zijn leiding goede en minder goede tijden. In sporthal de Hooiberg werden grote concerten gegeven. Met alles erop en eraan. De vereniging van voorzitter Gerrit Hulleman en zijn bestuur telde toen zo’n 90 spelende leden. De opheffing van de drumfanfare was minder. En dat leverde onrust op. Maar Gerrit stond voor de beslissingen die genomen werden, ook als ze niet populair waren. Het belang van de vereniging stond voor Gerrit voorop.

Als voorzitter hamerde hij op samenwerking. Als man van de Harmonie, zowel de Wijhese als de Olster Harmonie, heeft hij zelf altijd het voorbeeld gegeven.

Ook heden ten dage werken we als verenigingen samen op diverse vlakken. Uitwisseling van muzikanten, samenwerking bij de inzameling van het oud papier en bij muzieknetwerk Salland.

Zolang we dat blijven doen, eren we Gerrit als sociale man, verenigingsman en muzikant.

Met zijn ‘zijn’ heeft hij ook bijgedragen aan de DNA van onze Olster Harmonie. Daardoor zal hij altijd doorleven in de klanken van de muzikanten.

En als je goed luistert, dan kan je in ieder nummer zijn lachen horen.”