Vandaag hebben we ons ere-lid Gerrit Steinvoort de laatste eer bewezen. Hij is 77 jaar geworden. In die 77 jaar heeft de Olster Harmonie een grote rol in zijn leven gespeeld. In 2015 bestaat de vereniging 90 jaar, maar vooral is het dan 60 jaar geleden dat de drumband werd opgericht. Gerrit was er vanaf het begin bij betrokken. De drumband was min of meer zijn kindje. Trots als een pauw als de Harmonie in de prijzen viel. Met als hoogtepunt natuurlijk het concours in de Adelaarshorst in Deventer, waar de drumband toch maar mooi de eerste prijs behaalde.

Gerrit sloeg op de pauken… of deed net alsof. Maar altijd op zijn eigen karakteristieke wijze, waarbij de beide armen op en neer gingen, maar toch maar één stok het vel raakte. Later, toen de drumfanfare zijn intrede deed, ging hij het op de bas proberen. Maar noten lezen was niet echt zijn ding. En toen het ook nog met zijn ogen minder ging, was het langzaam aan gedaan met de muzikale carrière van Gerrit.
Waar Gerrit er muzikaal niet echt bovenuit stak, deed zijn dochter het een stuk beter. Hij was dan ook beretrots op het D-diploma van Lidia. Met Dinie als actief lid van de vrouwengroep en ook met Reinder en Johan als muzikanten, had de Olster Harmonie een stevige positie binnen het gezin Steinvoort aan de Ter Stegestraat.

Vele jaren is hij bestuurslid en penningmeester van onze vereniging geweest, ruim 40 jaar. Tijdens de bestuursvergaderingen kwam hij op voor de belangen van de penningmeester. Hij zat er bovenop als er geld uitgegeven moest worden, dat best nog wel even kon wachten. Dat deed hij met passie, dat penningmeesterschap. Hij kon er ’s nachts soms niet van slapen als de bodem van zijn geldkistje in zicht kwam. En dat gebeurde nog wel eens. De opbrengsten van het oud papier waren toen al een hoofdpijndossier voor de Olster Harmonie en zijn penningmeester. Want terwijl het oude papier bijna geen cent meer opleverde, haalden we het toch maar weer op. Op een gegeven moment kostte het zelfs geld om oud papier in te leveren bij Van Duren. Toen was er nog geen garantieregeling en had niemand anders er behoefte aan om dat papier op te halen.

Andere wegen moesten bewandeld worden om geld in de kas te krijgen. En welke actie er ook was: Gerrit stond vooraan: Worstenverkoop? Tot de meest afgelegen boerderij werd bezocht. Superverloting? Niemand verkocht zoveel loten als Gerrit zelf. Papier halen? Hij ging zelf met het vrachtwagentje mee met zijn kompanen. En als hij moest poepen, dan belde hij wel even ergens aan. Gerrit was als Harmonieman een bekende Olsternaar en kon overal wel terecht.

Niet zelden zag men bij de Fenix in Zwolle de auto van Steinvoort tot de nok toe gevuld met Robijn, Lux, Dubro en Glorix. Handdoeken, washandjes en beren van Robijntje. Allemaal voor een prikkie natuurlijk, want het waren prijsjes voor de verloting bij de uitvoeringen of bij het 21-spel tijdens de Harmoniedag. De zeeppakketten van Steinvoort waren gewilde prijzen.

Als Gerrit mopperde, dan was dat omdat hij zich zorgen maakte. Als het voortbestaan van de Harmonie in het gedrang was of de naam van de Harmonie werd bezoedeld, dan liep je tegen Gerrit Steinvoort aan. Dan kon hij zelfs emotioneel worden.
Maar bovenal was Gerrit een aimabele, lieve en zachtmoedige man. Zijn lach klinkt altijd nog in mijn oren. Ik zie hem nog zitten in de zaal van Café de Harmonie aan een tafeltje met zijn schrift en geldblikje, contributie innen.

Hij is één van die iconen van de Olster Harmonie, die we altijd dankbaar zullen zijn voor hun inzet en vastberadenheid voor onze vereniging, één van die iconen waar we trots op zijn. Gerrit is één van die iconen, van die markante persoonlijkheden, die de Olster Harmonie hebben gebracht naar waar zij nu is: een jonge, bloeiende vereniging met een sterke financiële basis en een Steinvoort weer als penningmeester.

Gerrit, je kan trots zijn!